قول می دهم آسمان شوم

نظر سنجی

anij — Fri, 25 Jul 2008 20:29:18 GMT

سلام دوست آسمونی من

وبلاگم رو تو نظر سنجی تیر ماه نایت اسکین شرکت دادم اگه دوست داشتی و وبلاگم رو قابل دونستی لطفا به این آدرس برو و به وبلاگم رای بده .

http://www.night-skin.com/topblog/

سبز باشی و آسمونی

التماس دعا

anij — Thu, 03 Jul 2008 14:59:18 GMT

دوستان آسمونی من سلام

لطفا تو این شبها و روزهای عزیز ، تو این ایامی که آماده میشیم برای ماه مهمانی خدا همه دوستانتون رو دعا کنید و من رو هم فراموش نکنید .

اگر دلتان لرزید و اشکتان چکید من و دوستانتون رو از دعای خیر محروم نکنید .

سبز باشید و آسمونی

خدایا! دانایی را چراغ راهمان کن

anij — Mon, 30 Jun 2008 10:29:18 GMT

جهنم تاریک بود . جهنم سیاه بود . جهنم نور نداشت . شیطان هر روز صبح از جهنم بیرون می آمد و مشت مشت با خودش تاریکی می آورد. تاریکی را روی آدم ها می پاشید و خوشحال بود، اما بیش از هر چیز خورشید آزارش می داد ...

خورشید ، تاریکی را می شست . می برد و شیطان برای آوردن تاریکی هی راه بین جهنم و روز را می رفت و برمی گشت. و این خسته اش کرده بود.

شیطان روز را نفرین می کرد . روز را که راه را از چاه نشان می داد و دیو را از آدم .
شیطان با خودش می گفت : کاش تاریکی آنقدر بزرگ بود که می شد روز را و نور را و خورشید را در آن پیچید یا کاش …
و اینجا بود که شیطان نابینایی را کشف کرد : کاش مردم نابینا می شدند . نابینایی ابتدای گم شدن است و گم شدن ابتدای جهنم .

اما شیطان چطور می توانست همه را نابینا کند ! این همه چشم را چطور می شد از مردم گرفت!
شیطان رفت و همه جهنم را گشت و از ته ته جهنم جهل را پیدا کرد . جهل را با خود به جهان آورد . جهل ، جوهر جهنم بود .

حالا هر صبح شیطان از جهنم می آید و به جای تاریکی ، جهل روی سر مردم می ریزد و جهل ، تاریکی غلیظی است که دیگر هیچ خورشیدی از پس اش بر نمی آید .
چشم داریم و هوا روشن است اما راه را از چاه تشخیص نمی دهیم .
چشم داریم و هوا روشن است اما دیو را از آدم نمی شناسیم.
وای از گرسنگی و برهنگی و گمشدگی .
خدایا ! گرسنه ایم ، دانایی را غذایمان کن .
خدایا ! برهنه ایم ، دانایی را لباس مان کن .
خدایا !گم شده ایم ، دانایی را چراغ مان کن .

حکیمان گفته اند : دانایی بهشت است و جهل ، جهنم .
خدایا ! اما به ما بگو از جهنم جهل تا بهشت دانایی چند سال نوری ، رنج و سعی و صبوری لازم است !؟

عرفان نظر آهاری

سلام دوست آسمونی من

میخوام ازت خواهش کنم یه بار دیگه متن بالا رو بخونی .

خوندیش ؟

می بینی شیطان چه راحت از نقطه ضعف های ما استفاده میکنه ! آیات و نشانه های خدا جلوی چشم ماست و ما نمی بینیم . میدونم این روزها سرت حسابی شلوغه و حوصله نداری اما بیا ثانیه هامون رو با خدا قسمت کنیم و تلاش کنیم خدامون رو به قدر وسعمون بشناسیم . بیا تلاش کنیم بزرگترین دشمنمون که همون جهل هست رو از سر راهمون برداریم .

به نظر من از جهنم جهل تا بهشت دانائی فقط یک قدم راه داریم ، اونم اراده و تلاش من و توست برای رسیدن به دانائی .

سبز باشی و آسمونی

دعا

anij — Wed, 25 Jun 2008 18:14:18 GMT

دعا فقط صحنه ی خواندن خدا نیست ، که عرصه شناختن او هم هست ،

مونولوگ نیست ، دیالوگ هم هست ، سخن گفتن دوسویه است و در این مکالمه و مخاطبه است که هم انس حاصل میشود و هم شناخت ، هم پالایش روح میشود ، هم تقویت ایمان ، هم دل خرسند میگردد ، هم خرد .

و چنین است که آدمی به تمامیت خویش در محضر تمامیت طلب ربوبی حاضر میشود و نه دستار که سر را هم می بازد و نه به اضطرار عاقلانه که به اختیار عاشقانه میشکند .

معشوق همه وجود عاشق را از دل و جان وخرد می خرد و استیفا میکند و این سودای خوش عاقبت در صحنه پر صفای دعا صورت میگیرد که سیرابی سیرت و سریرت در اوست .

در دعا هم از نیاز عاشق سخن می رود ، هم از ناز معشوق .

هم از احتیاج این ، هم از اشتیاق او .

هم از انس ، هم از خوف .

هم از محبت ، هم از معرفت .

هم از توبه و انابت ، هم از کرم و اجابت .

هم از حاجات معیشتی و زمینی ، هم از مطلوبات آرمانی و آسمانی .

هم از تسلیم ، هم از تعلیم .

و چیست جز دعا که این همه نعمت و برکات از دامان و آستین آن ، سخاوتمندانه فرو ریزد و آن همه خدمات و حسنات که کریمانه از دست او برخیزد؟

دکتر عبدالکریم سروش

سلام دوست آسمونی من

ما آدما همیشه فکر میکنیم وقتی دعا میکنیم و مشغول راز و نیاز هستیم فقط این ما هستیم که داریم حرف میزنیم و اوصولا فراموش میکنیم که داریم با یه نفر حرف میزنیم ، فراموش میکنیم که یکی کنارمون داره به حرفام گوش میده و منتظره تا ما یه لحظه ، فقط یه لحظه سکوت کنیم تا اونم باهامون حرف بزنه .

تا حالا کدوممون یادمون بوده که دعا دیالوگه ؟ یه گفتگوی دوطرفه ست ؟ تا حالا چند بار وقتی حرفامون رو به خدا زدیم صبر کردیم و منتظرموندیم تا خدا هم حرفاش رو بهمون بزنه ؟

بیاین تلاش کنیم تا یه بار هم که شده این گفتگوی دوطرفه رو تجربه کنیم . البته ممکنه نتونیم همون بار اول صدای خدا رو بشنویم اما اگه تلاش کنیم ، چون خدا خودش دوست داره با ما صحبت بکنه حتما موفق میشیم .

یک استکان یادِ خدا باید بنوشم

anij — Fri, 20 Jun 2008 12:44:18 GMT

شیطان
اندازه یک حبّه قند است
گاهی می افتد توی فنجانِ دلِ ما
حل می شود آرام آرام
بی آنکه اصلا ًما بفهمیم
و روحمان سر می کشد آن را
آن چای شیرین را
شیطان زهرآگین ِدیرین را
آن وقت او
خون می شود در خانه تن
می چرخد و می گردد و می ماند آنجا
او می شود من

طعم دهانم تلخ ِتلخ است
انگار سمی قطره قطره
رفته میان تاروپودم
این لکه ها چیست؟
بر روح ِسرتاپا کبودم!
ای وای پیش از آنکه از این سم بمیرم
باید که از دست خودت دارو بگیرم
ای آنکه داروخانه ات
هر موقع باز است
من ناخوشم
داروی من راز و نیاز است
چشمان من ابر است و هی باران می آید
اما بگو
کِی می رود این درد و کِی درمان می آید؟

شب بود اما
صبح آمده این دوروبرها
این ردپای روشن اوست
این بال و پرها

لطفت برایم نسخه پیچید:
یک شیشه شربت، آسمان
یک قرص ِخورشید
یک استکان یاد خدا باید بنوشم
معجونی از نور و دعا باید بنوشم

عرفان نظرآهاری

سلام دوست آسمونی من

نمیدونم نظرت درباره ی این شعر چیه؟

اما به نظر من هم بهترین راه برای مقابله با شیطان و حیله هاش پناه بردن به خدا و راز و نیاز با خداست ، اگه حس کردی که شیطان داره بهت غلبه میکنه باهاش نجنگ بلکه ذهنت رو به یاد خدا مشغول کن . شاید دفعات اول به نظرت اونطور که باید نباشی ( که البته این هم از حیله های شیطان برای ناامید کردنت از لطف خداست ) اما مطمئن باش بالاخره به نتیجه مطلوبت میرسی .

خدا حتما کنارت هست و دستت رو میگیره فقط کافیه صداش کنی دوست من . امتحان کن تا بتونی دست لطفش رو رو شونه هات حس کنی .

خدا جون سلام

anij — Tue, 17 Jun 2008 07:19:18 GMT

خدایا !

من همانی هستم که وقت و بی وقت مزاحمت میشوم ، همانی که وقتی دلش میگیرد و بغضش میترکد ، می آ ید سراغت . من همانی ام که همیشه دعاهای عجیب و غریب میکند و چشمهایش را می بندد و می گوید : من این حرفها سرم نمی شود ، باید دعایم را مستجاب کنی . همانی که گاهی لج می کند و گاهی خودش را برایت لوس میکند . همانی که نمازهایش یکی در میان قضا می شود . و کلی روزه ی نگرفته دارد . همانی که بعضی وقتها پشت سر مردم حرف میزند و گاهی بد جنس می شود ، البته گاهی هم خود خواه گاهی هم دروغگو .

حالا یادت آمد من کی هستم؟..... .

عرفان نظر آهاری

به خدا قسم ، خدا نزدیک است، نزدیکتر از رگ گردن و چقدر مسیر خدا کوتاه است ، چقدر ساده است . کافی است یک قدم به سوی خدا برداری تا او به سویت بدود . ولی ما همان یک قدم را بر نمی داریم ، سر جایمان ایستاده ایم و توقع داریم که خدا همه کار برایمان بکند ، می کند ، اما به دنبال بهانه می گردد ، دنبال کوچکترین بهانه

و ما این بهانه کوچک را از خدا دریغ می کنیم .

اگر کسی حلاوت و مهر خدا را بچشد محال است که به ذائقه اش مجال هرزگی بدهد .... .

سید مهدی شجاعی

به جای مقدمه

anij — Thu, 12 Jun 2008 04:24:18 GMT

دوست داری به معشوقت بگوئی :دوستش داری.

و می گوئی : دوستت دارم .

خب ؟ همین یک کلام ؟ نه دلت راضی نمی شود . دنبال گونه های دیگری از گفتن میگردی . و و|ژه های دیگری برای بیان کردن و عبارات دیگری برای انتقال این مفهوم ناب دوست داشتن . وباز میبینی که نشد . آشکارا کم می آوری . می روی سراغ دواوین شعرا . آنهائی که طبعی لطیفتر داشته اند و زبانی نغزتر و بیانی کامل تر .

ابتدا ذوق میکنی و به وجد می آئی. اینکه کسی بتواند عشق و دوست داشتن را با این لطافت ترسیم کند و فراق و هجران را با این ظرافت به تصویر بکشد و شهد وصال ر ا این قدر ملموس و محسوس به ذائقه ها بچشاند ، به واقع ذوق آفرین و وجد برانگیز است.

اما... اما احساس می کنی که هنوز به آنچه میخواهی ، دست نیافته ای . احساس میکنی که هنوز در جائی خلا یا خللی هست . کجاست این خلا یا خلل؟

شاید مسئله این است که تو خودت را ، حس خودت را ، خواسته های خودت را و نیازهای خودت را تمام و کمال در آنها پیدا نمیکنی . بخشی از آنها ، حرفهای دل توست و بخشی ، حس و حال آن کسی که آنها را گفته است .حرفهائی در دلت هست که او نگفته است و حرف هائی را گفته که ازآن تو نیست .

کسی می تواند حرف های دل تو ررا به خدای محبوبت بگوید که پائی در زمین داشته باشد و دستی در آسمان . کسی که هم تو را خوب بشناسد و هم خدای تو را . کسی که هم دهلیز های قلب بشر را خوب بشناسد و هم به راه های پر پیچ و خم آسمان آشنا باشد . کسی که هم بیم ها و امید های آدمی را بداند و هم از مناسبات خدائی سر در بیاورد . کسی که با الفبای زمینی ، زبانی بیافریند که در فضای آسمانی قابل تکلم باشد . کسی که حرف زدن با محبوب را به گو نه ای بلد باشد که که همه انسانها بتوانندخودشان را جای گوینده آن حرفها بگذارند و آن حرفها را حرف های خودشان بدانند .

و او کسی جز معصوم نیست . و آن حرف ها ، همان ادعیه ای است که بر زبان معصوم جاری شده است .

سید مهدی شجاعی

پرواز

anij — Mon, 09 Jun 2008 10:33:18 GMT

دوستان آسموني سلام دو باره

خداحافظي كرده بودم تا به آسمون خدا پرواز كنم ، هنوز تو تدارك سفرم بودم، و مدام چشمم به آسمون بود و مسير حركتم رو مرور ميكردم ، كه پرواز پرنده ها توجه من رو به خودش جلب كرد .تا حالا به پرواز پرنده ها دقت كردين؟!پرواز پرنده ها وقتي تنها هستن زيبا نيست .پرواز در تنهائي هم لذت بخش نيست .حالا من تصميم گرفتم بيام كنار دوستام و ازشون دعوت كنم تا باهم پرواز كنيم . باور كنيد تجربه پرواز دسته جمعي روح لذت بخشه و به امتحانش مي ارزه .تو مسير پروازمون ميخواهيم عاشق يگانه معشوق بي همتا بشيم ، يا نه ، بهتره بگم : تو مسير پروازمون ميريم تا ياد بگيريم معشوق خوبي براي صادق ترين عاشقي كه ميشناسيم بشيم ، عاشقي كه مطمئن هستيم هيچ وقت پشت ما رو خالي نميكنه .

آسموني باشيد .

نمیشه

anij — Sun, 08 Jun 2008 07:29:18 GMT

نمیشه غصه ما رو یه لحظه تنها بزاره

نمیشه این غافله ما رو تو خواب جا بزاره

دلم از اون دلای قدیمیه از اون دلاست

که میخواد عاشق که شد پا روی دنیا بزاره

دوست دارم یه دست از آسمون بیاد ما دوتا رو

ببره از اینجا و اونوره ابرا بزاره

تو دلت بوسه میخواد من میدونم،اما لبت

سر هر جمله دلش میخواد یه اما بزاره

بی تو دنیا نمی ارزه تو با من باش و بزار

همه دنیا منو ، همیشه تنها بزاره

نمیشه غصه ما رو یه لحظه تنها بزاره

نمیشه این غافله ما رو تو خواب جا بزاره

من میخوام تا آخر دنیا تماشات بکنم

اگه زندگی واسم چشم تماشا بزاره

خداحافظ

anij — Sun, 11 May 2008 07:23:18 GMT

سلام

دوستان خداحافظی هیچ وقت برام آسون نبود ، امابه دنبال هر سلامی خداحافظی هم هست. عروسک خدا طبق قولی که به دوستاش داده بود میره تا آسمون بشه و از همه خداحافظی میکنه . امیدوارم اگه تو این مدت کسی رو اذیت کردم یا باعث دلخوری کسی شدم منو ببخشه . برای همه دوستانم موفقیت و خوشبختی و بهترینها رو آرزو دارم .

این پست آخر رو هم از عشق براتون میزارم .امیدوارم خوشتون بیاد و به کار ببندینش تا شادی رو حس کنید.

عشق مخاطب خاصی ندارد .

فقط دلی سرشار از عشق داشته باش .

عشق باید خاصیت تو باشد .

عشق ربطی به رابطه ندارد .

عشق به رایحه ی گل می ماند .

برای گل تفاوتی نمی کند که کسی رایحه اش را استشمام کند یا نکند .

حتی در دورترین و متروکترین نقاط جهان نیز گل هائی خوش رنگ و خوش بو می رویند . آنها بی آنکه منتظر نگاهی باشند شکوفا می شوند .

گل ها برای رنگ و بوی خود از کسی توقعی ندارند . خاصیت گل آن است که خوش ببوید و رنگ های بدیع خود را در آفتاب پهن کند .

همچون گل باش در دوست داشتن . گل ها نگران این نیستند که مبادا دیده نشوند . آنها مسرور شکوفائی و رایحه خویشتن اند .

عشق باید خاصیت تو باشد . عاشق باش . چیزی نخواهد گذشت که عین عشق خواهی شد و این لحظه ایست که قطره به دریا می رسد و دریا می شود .

مسیحا برزگر